تبلیغات
کلبه تنهایی - مطالب آذر 1394
کلبه تنهایی

به کلبه ی کوچکم دعوتت می کنم تا بدانی در اجاق سرد دلم چیزی جز یاد تو نمی سوزد !!

 امشب آخرین دقیقه آذرماه را ورق می زنیم و شمع های روشن زرد پاییز را فوت می کنیم. شب آغاز زمستان است، چراغ خانه ها هنوز بیدارند و خانه نشینان گرد آتش گرم دوستی، نشسته اند و خاطرات دیروز را پلک می زنند. آن طرف هندوانه ای که ضربات چاقو خون سرخش را جاری کرده و این طرف مادر بزرگ که تسبیح فیروزه ای رنگش را بارها مرور می کند. همه گرد هم آمده اند تا از روزهای خوب خدا سخن بگویند و به بهانه یلدا این طولانی ترین شب سال، فارغ از پیچ و خم های زندگی همدیگر را به شنیدن خاطرات خوب خویش میهمان کنند.
یلدا، مجالى است براى تکرار هر آنچه روزگارى، سرمشق خوبى هایمان بوده اند و امروز بر روى طاقچه عادت هایمان غبار مى گیرند و فراموش مى شوند. مجالى است براى دیدن عزیزانى که تصویر و صدایشان در پس مشغله هاى زندگى رنگ باخته اند. مجالى است براى نشستن لبخند بر لبان کودکان، در آغوش پر مهر بزرگ ترها.
یلدا مجالى است؛ مجالى براى من، مجالى براى تو، تا همگى، لحظه هاى شیرین با هم بودن را تجربه کنیم. 
یلدایتان مبارک

نوشته شده در دوشنبه 30 آذر 1394 ساعت 07:30 ب.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


♡..دلم تنگ است...
   ♡..دلم می سوزد از باغی که می سوزد...!
     ♡..نه دیداری...!!!
       ♡..نه بیداری...!!!
        ♡..نه دستی از سر یاری...
         ♡..مرا آشفته می دارد...
         ♡..چنین آشفته بازاری...
         ♡..تمام عمر بستیم و شکستیم...
         ♡..به جز بار پشیمانی نبستیم...
       ♡..جوانی را سفر کردیم تا مرگ...
     ♡..نفهمیدیم دنبال چه هستیم...

 ♡..عجب آشفته بازاریست دنیا...
   ♡..عجب بیهوده تکراریست دنیا...
     ♡..میان آنچه باید باشد و نیست...
      ♡.. عجب فرسوده دیواریست دنیا...
       ♡..چه رنجی از محبت ها کشیدیم....
        ♡..برهنه پا به تیغستان دویدیم...
        ♡..نگاهی آشنا در این همه چشم...
       ♡..ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم...!!!!!
       ♡..سبک باران ساحل ها ندیدند...
      ♡..به دوش خستگان باریست دنیا....
    ♡..مرا درموج حسرت ها رها کرد....
  ♡..عجب یار وفاداریست دنیا...

    ♡..عجب خواب پریشانی ست دنیا...
     ♡..عجب آشفته بازاریست دنیا...
     ♡..عجب بیهوده تکراریست دنیا...
     ♡..میان آنچه باید باشد و نیست...
  ♡..عجب  دیواریست 
دنیا....


نوشته شده در یکشنبه 29 آذر 1394 ساعت 10:57 ب.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


بوی یلدا را میشنوی؟انتهای خیابان آذر...

هم قرار عاشقانه پاییز و زمستان ...

قراری طولانی به بلندای یک شب....

شب عشق بازی برگ و برف...

پاییز چمدان به دست ایستاده ....

عزم رفتن دارد....

..آسمان بغض میکند ...میبارد..

.خدا هم میداند عروس فصل ها چقدر دوست داشتنیست

 ..دقیقه ای بیشتر مهلت ماندن میدهد ....

آخرین نگاه بارانی اش را به درختان عریان میدوزد .

.دستی تکان میدهد ...

...قدمی برمیدارد سنگین و سرد

کاسه ای آب میریزم پشت پای پاییز... و....تمام میشود ...

پاییز ای آبستن روزهای عاشقی ..

.رفتنت به خیر ..سفرت بی خطر..

.شب یلدایتان پیشاپیش مبارک...

نوشته شده در شنبه 28 آذر 1394 ساعت 11:35 ب.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


همیشه چای برایم

بیشتر از یک نوشیدنی ساده بود ...

چای بهانه ایست

برای هم صحبت شدن با کسی ....

چای میتواند

دلیل پیش پا افتاده ای باشد

برای تازه کردن یک دیدار

که خیلی وقت است

باید اتفاق میافتاده

و به هر دلیلی نیفتاده ....

چای میتواند

واحد اندازه گیری رفاقت

و صمیمیت باشد.

هر چه تعداد فنجانهای خورده بیشتر

شوق کنار هم بودن بیشتر است ....

هر چقدر چای یخ کند

نشان میدهد

چقدر حرف دارید برای گفتن

که چای فراموش میشود ....

چای باید همیشه قند پهلو باشد

که یادمان نرود

با یک شیرینی کوچک هم میشود

از تلخی ها لذت برد....

اکنون دلم چای میخواهد ....

قند پهلو ...

با یک رفیق ناب

که چای را به چای ببندیم

و گاهی استکان را سر بکشیم

و بگوییم باز هم یخ کرد ....

چای را جدی بگیریم...

روزی دلتنگ این

بهانه‌های کوچک خواهیم شد...

نوشته شده در شنبه 28 آذر 1394 ساعت 08:47 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


بین خودمان باشد

من یک زن نیستم 

من ، سه زنم !!

یکیشان شش ساله است 

پرشر و شور و سرخوش و بازیگوش 

دلش دویدن میخواهد 

تاب خوردن 

بلند خندیدن 

لی لی و آبنبات !!

یکیشان بیست و اندی ساله 

باوقار 

آرام و متین 

همسر و مادر و کدبانو 

دلش عشق میخواهد و

شعر و 

شمعدانی 

و آن یکیشان شصت و پنج ساله است 

تنها  

دلمرده و بی حوصله 

دلش رفتن میخواهد و 

تمام شدن ...

از من اگر می پرسی 

هر سه را دوست دارم 

زیرا این منم

سه زن 

در

یک زن !!!

نوشته شده در پنجشنبه 26 آذر 1394 ساعت 01:23 ب.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


دلم غمگین تر از هر شب،

 دو چشمم باز بی خواب است..

ببار ای آسمان امشب، 

که قلبم باز بی تاب است..

نه روز آرامشی در دل،

 نه شب در چشم من خواب است..

برایت شعر می گویم،

 که امشب شام مهتاب است..

من امشب با تو می گویم،

 همه ناگفته هایم را..

دمی با تو به سر بردن،

 خودش آرامشی ناب است...

نوشته شده در شنبه 21 آذر 1394 ساعت 10:28 ب.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


دلم تنگ یک جاست

تنگ آرامش

یکم سکوت

هوای بی دردی

وکمی دل گرمی

با چای داغ

نوشته شده در چهارشنبه 18 آذر 1394 ساعت 09:57 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


چگونه باور کنم

که امروز روز من بود

و شاید امروزهای دیگر هم

عمری ست واژه ها را صیقل داده ام تا تو را آینگی کنند

چه لحظه های بعدی را روی واژه های صیقلی شده نقاشی کرده ام

تا آرزوگاهِ نقش پای تو باشند

امروز باز دلخوش از یک سائیدگی

ناخودآگاه تصویر خودم را درون آینه ی واژه ها دیدم

باورکردنی نیست

در امتدادِ طولانی ِ فراموشی ، 

آنقدر از سائیدنِ واژه ها سائیده شده ام

که تودر من تجلی کرده ای !

نوشته شده در چهارشنبه 18 آذر 1394 ساعت 09:38 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


هوا ابری 

 دلم ابری 

تمام کوچه ها ابری

کجایی تا به بهانه دلگیری ام از هوا 

تو را هم پای خود کنم در این کوچه ها

آنقدر راه برویم ک آسمان حوصله اش سر برود 

 یا آفتابی شود، یا بارانی

چقدر لذت بخش است تو برایم چتر نگه داری

چقدرلذت بخش است زیر نم نم باران دستانم در دستانت بگیری 

کاش باران ببارد 

نه… نه…

آسمان نبار 

من به یاد تمام نداشته هایم می افتم 

 دلم میگیرد

نوشته شده در سه شنبه 10 آذر 1394 ساعت 11:32 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


بلدم ناز کشیدن، بلدی ناز کنی؟

بلدی حال دلم را تو کمی ساز کنی؟ 

بلدی عشوه کنی، غمزه کنی، دل ببری؟

بلدی رقص کنان، تن همه طناز کنی؟

بلدی کف بزنی، ساز و نی و دف بزنی؟

چو قناری بلدی چهچه و آواز کنی ؟

بلدم دل بستانم، بلدی دل بدهی؟

بلدی در دل من جای خودت باز کنی؟

بلدم دل بسپارم، بلدی دل ببَری؟

بلدی تا سند از قلب من احراز کنی؟

نوشته شده در سه شنبه 10 آذر 1394 ساعت 08:52 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |

ﺷَــــﺐ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷـــــﻮﺩ !!. . . .
ﮔﻠﻮﯾَـــﻢ ﭘُــﺮ ﻣﯽ ﺷــﻮﺩ. . . .؛
ﭘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺑُـﻐـﺾ ِِ ﺳَﻨﮕﯿـــﻦ
ﺑُـﻐﻀﯽ ﮐﻪ ﻧـــﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﮐَـــﺪ،،،،
ﻭ ﭼﺸﻤــــــــﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﭘــــــــــﺎﮎ ، ﺑــﺎﺭﺍﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨــﺪ . . . .!!!،،
ﻭ ﺍﻣـــــﺎ ﺩﻟــﻢ . . . . ؛
ﺩﻟــﻢ ﭘُـﺮ ﻣﯽ ﺷـــﻮﺩ ﺍﺯﺩﺭﺩﻫـﺎﯾﯽ ﭘُـﺮ ﺍﺯ ﺣــــﺮﻑ،،
ﺣـﺮﻑ ﻫــﺎﯾﯽ ﻣﻤﻠـﻮﺀ ﺍﺯ ﺳﮑـــــــﻮﺕ که ﯾﮏ ﺑــﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺩﻟـﻢ ﻓَﻮَﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻨـﺪ ﻭ
ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﯾــــﻮﺍﺭ ِِ ﻣَـﺠــﺎﺯﯼ . . . . ؛
ﺁﺭﺍﻣــــــــــ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧــــــــﺪ !!!!!
و
این کار هرشب من است!!!!

نوشته شده در سه شنبه 10 آذر 1394 ساعت 08:20 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |

دلم حیاط خانه پدر  را میخواهد...

یک بعدازظهر تابستان باشد...

باغچه را آب دهیم..

فرشی بیاندازیم توی ایوان...

بوی خاک و آب و گل و برگ انگور!!!

بچه های خانواده که به دنبال هم میدوند

 و فریاد شادیشان در کل حیاط میپیچد!!!

صدای خنده همسایه ها را بشنویم

 و دلگرم باشیم که این حوالی 

مردم هنوز هم قهقهه میزنند...

پدر بیاید و طالبی های خنک را یک به یک قاچ کند...

و ما بدون آن ژست های روشنفکرانه

 با دست یکی یکی برداریم

 و از عطر خوشش لذت ببریم.

دلم آن روزهایی را میخواهد 

که وقتی کنار هم می نشستیم

 هیچ کداممان در بند گوشی های همراهمان نبودیم.

صحبت از تکنولوژی های به روز و

 عکس های فیس بوکی دوستان نبود!!

روزهایی که تلفنمان زنگ میخورد  

بدون آنکه شماره ای بیافتد 

از صدای دوستانمان به وجد می آمدیم 

آن روزهایی که آیفون تصویری نبود 

برای باز کردن در باید از حیاط میگذشتیم

 چه دل تابستان چه در یخبندان زمستان!!!

هیچ کدامشان نبود ولی همه چیز بود

امــــــــــــــــــــــا حیف!!!

همه زود گذشتند 

و از آن خانه چیزی نمانده جز یاد پدر. مادر. کودکی.

 صداقت و خاطره ..

نوشته شده در شنبه 7 آذر 1394 ساعت 11:03 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


این روزها دلم بدجور هوایی شده 

برای یه روز بارونی


بارون که میاد انگاری تشنگی زمین ، 


تشنگی روح بر طرف میشه


یه حس لطیف داره


وقتی به صدای بارون گوش می دی ، 


می بینی که هیچ کس نمی تونه


 به زیبایی بارون برات بخونه


هیچ کس نمی تونه به این هنرمندی 


روی خاک تشنه هنرنمایی کنه


بارون همیشه یه چیز تازه و نویی هست


 که روج و جان پذیراشه


احساس می کنی تک تک قطره ها از آسمون 


یه پیام از طرف خدا هستند


 که اومدن لطافت رو به روح برگردونن


به روح من ، به روح تو ، به روح ما


بارون آواز سکوته...


 سکوت زمین ، سکوت ابر و سکوت دل!


نوشته شده در سه شنبه 3 آذر 1394 ساعت 10:10 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |

163.jpg

دیشــــب باز دلـــم تنـــگ تــــو شد..


دیشـــب باز گریـ ــہ کردم..


دیشـ ــب باز شیـــرین تر از شیـــرین در عشــ ــق بودم،


و دیـــوانـہ تر از فرهـــاد در فـ ــراق..


دیشـــب باز مجـــ ــنون لبخـ ـند تو شــــدم و لیــــلی نگاهـ-ـــت..


دیشــــب همــــہ افسـ ـــانـہ های عاشــ ــقی در مـــن تَبلـور یافـــــت...


دیشــــب باز نقاشــ ـے کشیدم..


نقاشــ ـے بودنـ ـــت را


زیــــبا بود..



دیشــــب باز دلــ-ـــم را قـُربـ ــانے کـــردم..


قربـــانے ر‌ؤیـــــاے تـــــو


چقدر شیــــرین است رؤیـ ـــاے تــــ♥ــــو...


نوشته شده در سه شنبه 3 آذر 1394 ساعت 09:55 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |

97013186665950112197.jpg

راهی برای رفتن


               نفسی برای بریدن


                                كوله بارم بر دوش


                                                مسافر میشوم گاهی...


عشقی برای خواندن


                 بغضی برای شكفتن


                                 خاطراتم در دست


                                                  بازیچه میشوم گاهی...


نگاهی در راه


                اعتمادی پرپر


                                پاهایم خسته


                                                 هوایی میشوم گاهی...


فكرهای كوتاه


              صبری طولانی


                               صدایی در باد


                                                زمستان میشوم گاهی...


روزهای رفته


                 ماه های مانده


                                تقویم ام بی تاب


                                                دلم تنگ  میشود گاهی...


جای پایی سرد


                رد پایی گنگ


                           در این سایه ی تنهایی


                                          چه بی رنگ میشوم گاهی...


نوشته شده در سه شنبه 3 آذر 1394 ساعت 09:52 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |

5fd6reqan2hg7fur7zrl.jpg

گاهی دلم می خواهد از دید بعضی آدمها پنهان بمانم...


آدمهایی که مدام توی زندگیت سرک می کشند...


و با ژست صمیمیت...


داشته هایت را می شمارند...


احساساتت را خط کشی می کنند...


اشتباهاتت را سرزنش می کنند...


به چیزهایی که خود ندارند حسادت می کنند...


دست می گذارند روی نقطه ضعف هایت و آنها را بزرگ و بزرگتر می کنند...


و هر کاری که لازم باشد می کنند...


تا تو را کوچک و بی رنگ و کدر نشان دهند...


دارم خودم را عادت می دهم فریب ظاهرشان را نخورم...


این آدمها "آینه" نیستند, "خورده شیشه" اند ..


نوشته شده در سه شنبه 3 آذر 1394 ساعت 09:49 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


بعضی ها هستند یه جور خاص دوست داشتنی اند . 

یه جور عجیب دلنشین اند .

دست خودشان هم نیست .

.انگار خدا یک جور دیگر آفریده شان .

مثلا ساعت ها کنارشان مینشینی و خسته نمیشوی .

اصلا سیرنمی شوی از شنیدن صدایشان .

مثلا همونایی که موقع خداحافظی

 یهو دلت می گیره و ته دلت میگی : کاش بیشتر میماندی .

اسمش را عشق نمیگذارم

 شاید یک دوست داشتن عجیب است که هر کسی ممکن

است حس کند .

من اسمش را "عزیز دل کسی بودن " میگذارم !!!

بعضیها عزیز دلت هستند

 همان ها که همیشه دلت قرص است که تا اخر عمر

با همان کیفیت کنارت هستند .

همان ها که دلگیرتان نمیکنند .

 همان ها که دوست داشتنشان بی قید و شرط است .

در زندگی هر کسی بعضی ها وجود دارند 

که اصلا نمیتوان دوسشان نداشت

و من چقدر این بعضی ها رو دوست دارم !!!

نوشته شده در دوشنبه 2 آذر 1394 ساعت 09:54 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |

با دل دیوانه من یار باشی محشراست

من بیایم خانه ات بیدار باشی محشراست

کرده باشی خویش را پنهان کنار پنجره

وای اگر مشتاق این دیدار باشی محشر است

بوسه هی از من بگیری از سر شب تا سحر

بشمری و غرق استغفار باشی محشر است

چشم های تو جهنم بوسه های تو بهشت

دوزخ آغوش من را یار باشی محشر است

دوست دارم مثل پروانه بگردم دور تو

تو شبیه مرکز پرگار باشی محشر است

من به قصد فتح چشمانت بیایم سخت نیست

صخره ای ناممکن و دشوار باش محشر است........


نوشته شده در دوشنبه 2 آذر 1394 ساعت 09:35 ق.ظ توسط پارمیدا نظرات | |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ



مطالب علمی - پی دیزاینر - مرکز فروش | خونسرد - کاشت مو - دکوراسیون مغازه - مبلمان اداری iranarchitects - درب چوبی - کوفه